مقایسه انواع بسترهای کشت

انتخاب بستر کشت مناسب، گامی مهم در جهت پرورش گیاهان سالم و شاداب در گلخانه است.

1. خاک باغچه:

مزایا: ارزان، در دسترس

معایب: زهکشی ضعیف، احتمال بیماری و آفات

2. کوکوپیت:

مزایا: زهکشی عالی، ظرفیت نگهداری آب مناسب، عاری از بیماری و آفات

معایب: قیمت نسبتاً بالا، نیاز به مواد مغذی اضافه

3. پرلیت:

مزایا: زهکشی عالی، هوادهی مناسب، سبک

معایب: ظرفیت نگهداری آب کم، نیاز به مواد مغذی اضافه

4. پیت ماس:

مزایا: ظرفیت نگهداری آب بالا، اسیدیته مناسب برای برخی گیاهان

معایب: زهکشی ضعیف، تجزیه کند، فشرده شدن در طول زمان

5. پوکه معدنی:

مزایا: زهکشی عالی، هوادهی مناسب، قیمت مناسب

معایب: ظرفیت نگهداری آب کم، نیاز به مواد مغذی اضافه

ترکیب انواع بسترهای کشت 

انتخاب بستر کشت مناسب، گامی اساسی در گلخانه داری موفق است.اما ترکیب صحیح بستر کشت، نقشی حیاتی در رشد و شادابی گیاهان ایفا می کند.

1. شناخت انواع بسترهای کشت:

اولین قدم، شناخت انواع بسترهای کشت و مزایا و معایب هر کدام است.

کوکوپیت، پرلیت، پیت ماس، ورمیکولیت، خاک رس، ماسه، سنگ لیکا، پوکه معدنی و … از جمله رایج ترین بسترهای کشت هستند.

2. انتخاب بستر کشت مناسب:

انتخاب بستر کشت مناسب به نوع گیاه، شرایط آب و هوایی، نیازهای آبی و بودجه شما بستگی دارد.

برای مثال، برای گیاهانی که به زهکشی خوب نیاز دارند، می توانید از ترکیب کوکوپیت و پرلیت استفاده کنید.

3. ترکیب بستر کشت:

پس از انتخاب بسترهای مناسب، نوبت به ترکیب آنها می رسد.

به طور کلی، برای ایجاد یک بستر کشت ایده آل، باید به زهکشی، هوادهی، ظرفیت نگهداری آب، pH و مواد مغذی توجه کرد.

4. نکات کلیدی در ترکیب بستر کشت:

• از مواد اولیه با کیفیت بالا استفاده کنید.
• بستر کشت را به طور کامل ضدعفونی و استریل کنید.
• pH بستر کشت را با توجه به نیاز گیاه تنظیم کنید.
• به زهکشی و هوادهی مناسب بستر کشت توجه کنید.
• از کود و مواد مغذی مناسب استفاده کنید.

ضدعفونی و استریل کردن بستر کشت

روش های مختلفی برای ضدعفونی و استریل کردن بستر کشت وجود دارد، از جمله:

• روش های شیمیایی: استفاده از مواد ضدعفونی کننده شیمیایی
• روش های حرارتی: استفاده از بخار آب یا گرمای خشک
• روش های بیولوژیک: استفاده از عوامل بیولوژیک مانند قارچ های مفید

انتخاب روش مناسب به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• نوع بستر کشت
• نوع آفات و بیماری ها
• در دسترس بودن تجهیزات و مواد لازم
• هزینه

 زمان مناسب:

بهترین زمان برای ضدعفونی و استریل کردن بستر کشت، قبل از کاشت گیاهان است.همچنین، می توان در طول فصل رشد، در صورت مشاهده علائم آفات و بیماری ها، اقدام به ضدعفونی نمود.

 نکات مهم در حین ضدعفونی بستر کشت گلخانه:

تمام تجهیزات و ابزار مورد استفاده را ضدعفونی کنید.

از دستورالعمل های مربوط به روش ضدعفونی انتخابی خود به دقت پیروی کنید.

به نکات ایمنی و بهداشت فردی توجه کنید.

 مراقبت های بعد از ضدعفونی

تا چند روز پس از ضدعفونی، از آبیاری بستر کشت خودداری کنید.

بستر کشت را به طور مرتب بررسی کنید و در صورت مشاهده علائم آفات و بیماری ها، اقدامات لازم را انجام دهید.

تفاوت کشت معمولی و کشت هیدروپونیک

کشت گلخانه ای شامل دو نوع معمولی و هیدروپونیک (به ترتیب بستر کشت در خاک و بستر کشت در محلول غذایی مبتنی بر آب) است. گلخانه های معمولی می توانند گیاه را در بستر خاکی با محیطی قابل کنترل رشد دهند . در واقع، عوامل محیطی حیاتی برای رشد گیاه را می توان در سطح بهینه نگه داشت تا آب و هوای مطلوبی در داخل گلخانه ایجاد شود

کشت عمودی گلخانه ای روز به روز محبوب تر می شود و امروزه حدود 405000 هکتار گلخانه در سراسر جهان وجود دارد. کشت مرسوم گلخانه ای (خاک بستر کشت) دارای معایبی است، از جمله نیاز به سطح زیر کشت وسیعی که به غلظت بالایی از مواد مغذی و آفت کش ها نیاز دارد .علاوه بر این، ضایعات شیمیایی و آلاینده های آزاد شده در طول کشت می توانند اثرات خطرناکی مانند تخریب خاک، فرسایش و آلودگی داشته باشند

کشت هیدروپونیک نوعی کشت است که در آن گیاه با استفاده از هوا، آب یا مواد جامد حاوی رطوبت به جای خاک در بستر قرار می گیرد . این کشت نسبت به گلخانه های معمولی کیفیت بهتری دارد و عملکرد و مواد مغذی بیشتری دارد و مصرف کود و آب بهتری دارد .

 همچنین کشت هیدروپونیک یکی از رایج ترین روش هاست. این روش در مقایسه با روش معمولی تمیز و آسان است . کشاورزی سنتی به سطح زیر کشت وسیع، مواد معدنی طبیعی و آب نیاز دارد که باعث کاهش بهره وری می شود. همچنین حذف علف های هرز نیازمند تلاش زیاد و مصرف انرژی است که می تواند بهره وری را کاهش دهد.

هیدروپونیک می تواند دما، رطوبت و سطح آبیاری را توسط یک سیستم کنترلی متشکل از کیت میکروکنترلر متصل به یک شبکه حسگر بی سیم (WSN) کنترل کند . هیدروپونیک روشی خاص و مفید برای پرورش گیاهان است که حتی در مناطق خشک مانند بیابان های خشک نیز قابل استفاده است . بر اساس برخی مقایسه ها بین کشت هیدروپونیک و کشت آزاد، عملکرد محصول در واحد سطح حدود 10 برابر بیشتر از کشت معمولی در زمین های باز بوده است .

در مناطق خشک یا نیمه خشک، استفاده از آب با کیفیت پایین (غلظت نمک بالا) برای کشاورزی رایج است زیرا این تنها منبع موجود است . این آب ها حاوی مقدار زیادی نمک و یون سدیم هستند که باعث تغییرات فیزیکی و شیمیایی در ساختار خاک شده و به تخریب آن کمک می کند . در نتیجه بر تعداد برگ، سطح برگ، محتوای نسبی آب و زیست توده اثر منفی می‌گذارد و بهره‌وری را نیز کاهش می‌دهد.

علاوه بر این، نهاده‌های مورد استفاده در سازه‌های گلخانه‌ای مانند فولاد، پلی اتیلن و ورق‌های پلی کربنات و همچنین شکل ساختمان‌های گلخانه‌ای می‌توانند انتشار گازهای گلخانه‌ای (GHG) و مصرف انرژی را در مقایسه با کشت در زمین‌های کشاورزی افزایش دهند. . بنابراین تولید محصولات کشاورزی در سیستم های گلخانه ای هم مزایا و هم معایب دارد. از مزایای آن می توان به تولید بیش از یک نوع محصول در سال ، تولید بدون توجه به شرایط آب و هوایی، شناسایی نیازهای ضروری گیاهان و اثرات زیست محیطی، افزایش تولید در واحد سطح، اجرای طرح بازاریابی و شناسایی نیازهای بازار هدف اشاره کرد. معایب آن استفاده بیش از حد از منابع انرژی است.

 

بستر کشت: راهنمای کامل انتخاب و استفاده-10 نکته اساسی!!

مقدمه:

آیا می دانید انتخاب بستر کشت مناسب، کلید طلایی موفقیت در گلخانه داری است؟در دنیای شگفت انگیز گلخانه ها، بستر کشت حکم خاک حاصلخیز را دارد،محیطی که ریشه های گیاهان در آن جان می گیرند و به ثمر می نشینند.انتخاب بستر کشت مناسب، مانند انتخاب یک خانه امن و ایده آل برای گیاهان است.خانه ای که تمام نیازهای آنها را برای رشد و شادابی برآورده می کند.در این مقاله، شما را به سفری در دنیای بسترهای کشت گلخانه ای خواهیم برد.

بستر کشت چیست؟

یک محیط کشت اساساً از عناصر اساسی (آب، مواد مغذی) تشکیل شده است که باید فاکتورهای رشد متفاوتی را که مختص هر باکتری و برای رشد آنها ضروری است به آنها اضافه کرد. بستر کشت گلخانه جایگزین مناسبی برای خاک می باشد. که تنظیم کننده PH و EC است.

بستر کشت با رساندن محلول های مغذی جهت رشد و دریافت انرژی گیاه تاثیر بسزایی در عملیات کلروفیل سازی دارد.

رایج ترین محیط های مورد استفاده در تولیدات گلخانه ای در کشاورزی عمودی امروزه مخلوطی از پیتماس ، ورمیکولیت و پرلیت است. بسترهای کشت برای دستیابی به تخلخل بالا و حفظ آب در عین حال هوادهی کافی طراحی شده اند. یک بار ماده مغذی اضافه می شود و درتمامی فضای موجود در گلخانه برقرار می باشد.که از آفات جلوگیری می‌کند هم چنین دما و رطوبت و گرما رابیش از حد نیاز وارد نمی‌کند.

جنس بسیاری از بسترهای آبکشت از پلاستیک های مقاوم در برابر جریان مدوام آب و منابع تغذیه ای است.طول عمر بسترهای هیدروپونیک به صورت مفید در صورت استفاده صحیح تا ده سال هم می باشد.

در تولید بعضی از محصولات معمولا از ترکیب پرلیت با کوکوپیت استفاده می شود.که طول عمر حدود 4 یا 5 سال را دارد.

انواع بستر کشت 

• در بستر جامد
• روش کشت متراکم
• کشت آبی یا مایع(شناور)
• کشت در ماسه
• آکواپونیک
• کشت در هوا (ایروپونیک )
• گشت در پشم سنگ:
• کشت مارپیج
• کشت در پلاستیک

 

در حال حاضر سیستم های تولید متعددی در سراسر جهان توسط تولیدکنندگان گلخانه ای تجاری مورد استفاده قرار می گیرند. سیستم های تولید محصولات گلخانه ای یا بر اساس کشت خاک یا بدون خاک است. در کشت خاک، محصولات در خاک بومی یا در خاکی که داخل گلخانه آورده می شود تولید می شود. یک خاک خوب زهکشی شده و عاری از عوامل بیماری زا با بافت یکنواخت معمولاً بهترین محیط برای رشد گیاه است، اما برخی از خاک ها همیشه این ویژگی ها را ندارند. 

هنگامی که شرایط نامطلوب در خاک یافت می شود و احیاء غیرعملی است، ممکن است نوعی از کشت بدون خاک توجیه شود. کشت بدون خاک شامل رشد گیاهان در یک کشت آبی، که هیدروپونیک نامیده می شود، یا در یک بستر بدون خاک مانند ماسه، ورمیکولیت، پشم سنگ، پیت ماس، گرد و غبار اره، گرد و غبار نارگیل یا الیاف نارگیل است. پرورش دهنده گلخانه ای در سیستم های کشت بدون خاک انتخاب های زیادی دارد

روش استفاده و انتخاب به گیاهانی که قرار است رشد کنند، اندازه سیستم و سرمایه گذاری مالی و زمانی که پرورش دهنده می خواهد انجام دهد بستگی دارد. بسیاری از پرورش دهندگان در طول زمان شیوه های متنوعی را امتحان می کنند و در نهایت به روشی می رسند که برای انواع گیاهان آنها به خوبی کار می کند و با آن موفقیت را تجربه می کنند. همه سیستم‌های تولید گلخانه‌ای نیاز به استفاده از کنترل‌های محیطی مشابه، سازه‌های سایه، سیم‌های پشتیبانی و شیوه‌های کلی تولید دارند. تفاوت عمده در نوع کشت مورد استفاده و روش های آبیاری و تحویل مواد غذایی است. 

 

بهترین بستر کشت  برای بذر

خاک شروع بذر ممکن است شامل چندین ماده از جمله مواد آلی نگهدارنده رطوبت مانند پیت ماس، کوکو، کمپوست ریز، پوست درخت کمپوست شده، یا کپک برگ و مواد متخلخل برای کمک به زهکشی خوب، مانند پرلیت، ورمیکولیت، یا ماسه باشد.

کمپوست بذر بدون ذغال سنگ نارس نسبت به کمپوست های خانگی جوانه زنی مطمئن تری می دهد. آنها همچنین دارای مواد مغذی کمی هستند که برای جوانه زدن بذرها غیر ضروری هستند و عاری از آفات و بیماری ها هستند. سعی کنید هر سال از کمپوست تازه استفاده کنید، زیرا در صورت نگهداری خراب می شود.

محیط جوانه زنی باید سبک، متخلخل و عاری از عوامل بیماری زا باشد. محیط های عالی برای شروع بذر، مخلوط های بدون خاک هستند که به صورت تجاری تهیه می شوند، مانند جیفی میکس. هنگام پیوند نهال ها در گلدان های جداگانه یا بسته های سلولی از مخلوط گلدانی با کیفیت بالا و زهکشی خوب استفاده کنید.

یک محیط شروع بذر خوب باید خوب، یکنواخت، هوادهی خوب و بسته بندی شل داشته باشد. همچنین باید عاری از حشرات، ارگانیسم های بیماری و دانه های علف های هرز باشد. برای بهترین نتیجه، یک مخلوط شروع بذر بدون خاک متشکل از پیت ماس، ورمیکولیت با عیار ریز یا پرلیت انتخاب کنید.

 

 

آماده سازی بستر کشت گلخانه

اگر محل گلخانه بر روی خاک فشرده و سفت باشد، ارزان ترین و آسان ترین گزینه بتن ریزی در چهار پایه در گوشه های قاب است و از تراز بودن کامل آن قبل از گیرش بتن اطمینان حاصل شود. در حالی که بتن سخت می شود، ممکن است لازم باشد قاب را در جای خود نگه دارد.

پایه بتنی جامد پایداری و مقاومت در برابر باران را دارد و در برابر آسیب های طبیعی محافظت می کند. خرید پایه گلخانه ای بتنی یک راه حل بلند مدت است و از گلخانه شما برای سال های طولانی محافظت می کند.

پس از آماده سازی بستر بذر، زمین به طور مناسب برای آبیاری و کاشت یا کاشت نهال قرار می گیرد. این عملیات مختص محصول است. برای اکثر محصولات زراعی مانند گندم، سویا، ارزن ، بادام زمینی، کرچک و غیره، بستر بذر همسطح  تهیه می شود.

 

 

 

بررسی پویایی جمعیت شته ی رز روی ارقام مختلف گل رز و تنوع زیستی شکارگرهای آن درمشهد

شته ی L rosae Macrosiphum یکی از مهم ترین آفات گل رز در ایران و سایر نقاط جهان محسوب می شود. تغییرات جمعیت ایـن شـته روی شش رقم مختلف گل رز با نمونه برداری های هفتگی از اواخر اسفند 1391 تا آخر اسفند 1392 مورد بررسی قرار گرفت. همزمان، تنوع زیستی بندپایان شکارگر شته رز در ایستگاه های مورد مطالعه با استفاده از شاخصهای تنوع زیستی شانون- وینر و یکنواختی پیلو محاسبه شد. نتایج نشان داد که شـته ی رز در طول فصل زراعی روی هر 6 رقم دارای دو اوج جمعیتی در بهار و پاییز می باشد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها نشان داد که میـانگین تعـداد شته روی ارقام گل رز مورد ارزیابی دارای تفاوت معنی دار بودند.

رقم های بلسینگ و آیس برگ به ترتیب با میانگین تراکم 62/254±43/3 و 12/656±10/2 شته در نمونه دارای بیش ترین و کمترین آلودگی به شته ی گل رز بودند. ارقام جوزفین بروس (با میـانگین تـراکم 56/245±30/9 شـته )، پیکادیلی (با میانگین تراکم 52/789±44/1 شته)، مینیاتور (با میانگین تراکم 41/121±24/8 شته) و فیری (با میانگین تراکم 35/598±24/9 شته) بـه ترتیب در بین دو رقم بلسینگ و آیس برگ قرار گرفتند. محاسبه ی مقادیر شاخص تنوع زیستی شانون- وینر شکارگرهای شته ی گل رز روی ارقام مختلف نشان داد که بیشترین مقدار این شاخص (1/65) مربوط به رقم جوزفین بروس در تاریخ ،1392/02/10 و کمترین مقدار شاخص (0/38) مربوط بـه رقـم آیس برگ در تاریخ 1392/09/29 برآورد شد. همچنین، کمتـرین مقـدار شـاخص یکنـواختی پیلـو مربـوط بـه رقـم جـوزفین بـروس (0/49) در تـاریخ 1392/02/17 و بیشترین مقدار آن مربوط به رقم آیس برگ (0/98) در تاریخ 1392/09/29 برآورد شد. در میان شکارگرهای شته گل رز، مگس های گل رز با هفت گونه و فراوانی 38/91 و کفشدوزک ها با هشت گونه و فراوانی 30/12 به ترتیب غالب ترین شکارگرهای گل رز بودند و سایر گونه های شکارگرگل رز بعد از این دو خانواده قرار گرفتند.

تاثیر نسبت های مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم بر رشد، غلظت عناصر غذایی و کیفیت گل رز

به منظور مطالعه تاثیر نسبت های مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم بر رشد، غلظت عناصر غذایی و کیفیت گل رز (Rosa hybrida L.) در شرایط آبکشت، این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو عامل نسبت آمونیوم به نیترات و کلسیم در محلول غذایی با چهار تکرار بر روی بوته های گل رز رقم Vendetta از سال 1385 به مدت یک سال اجرا شد. سطوح عامل نسبت آمونیوم به نیترات شامل سه سطح 0:100، 25:75 و 50:50 و سطوح عامل کلسیم شامل دو سطح 6/1 و 8/4 میلی مولار بود. نتایج نشان داد به غیر از شاخص میزان کلروفیل برگ هیچ یک از شاخصهای رشد رویشی تحت تاثیر نسبت های مختلف آمونیوم به نیترات و سطوح کلسیم کاربردی قرار نگرفتند. با افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی غلظت نیتروژن، فسفر و عناصر کم مصرف در قسمتهای مختلف گل رز افزایش و کلسیم و منیزیم کاهش یافتند. در حالی که افزایش غلظت کلسیم در محلول غذایی تاثیری بر غلظت نیتروژن، فسفر، آهن، مس و بور در قسمتهای مختلف گل رز نداشت اما منجر به افزایش معنی دار غلظت کلسیم و همچنین کاهش معنی دار غلظت پتاسیم، منیزیم، منگنز و روی در قسمت های مختلف گل رز شد. در هر دو نوبت برداشت، افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی منجر به افزایش معنی دار عملکرد گل رز شد اگرچه تفاوت معنی داری بین نسبت های 25:75 و 50:50 آمونیوم به نیترات دیده نشد. مطالعه شاخصهای کیفی گل در دوره پس از برداشت نشان داد با افزایش نسبت آمونیوم به نیترات در محلول غذایی تا نسبت 50:50، وزن تر ساقه گل دهنده در پایان ماندگاری، قطر نهایی گل و همچنین ماندگاری دچار کاهش معنی دار شدند. در حالی که افزایش غلظت کلسیم در محلول غذایی به 8/4 میلی مولار منجر به افزایش تمامی شاخصهای فوق در مقایسه با سطح 6/1 میلی مولار شد. بر اساس نتایج این تحقیق از نقطه نظر تولید اقتصادی و شاخصهای کیفی گل رز در مرحله پس از برداشت کاربرد 25 درصد کل نیتروژن مصرفی به شکل آمونیوم و همچنین 8/4 میلی مولار کلسیم برای تولید گل رز در شرایط آبکشت توصیه می گردد.

پاسخ سیستم های تربیت کمانی و سنتی به سایه دهی در رز بریدنی رقم آوالانژ

امروزه سیستم­های تربیتی مختلفی به منظور پرورش رزهای گلخانه­ای به­کار گرفته می­شوند. برخی از سیستم­های تربیتی اجازه نفوذ نور بیشتری به درون تاج­پوشه داده و از این­رو میزان فتوسنتز تاج­پوشه افزایش می­یابد. هدف از این تحقیق ارزیابی پاسخ سیستم­های تربیت کمانی و سنتی به سایه­دهی ( شدت نور کامل، سایه 25، 50 و 65 درصد ) و اثر سایه­دهی روی کیفیت بازارپسندی گل بریدنی رز رقم آوالانژ در شرایط گلخانه بود. آزمایش به صورت کرت­های خرد شده، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی، در چهار تکرار با دو نمونه در هر واحد آزمایشی اجرا شد. نتایج نشان داد که سیستم های تربیتی بر برخی صفات کیفی تاثیرگذار بودند. گیاهان تربیت شده با روش کمانی، شاخه طویل­تر با وزن تر و خشک بیشتر و هم چنین سطح برگ بیشتری نسبت به شاخه­های سرزنی شده تولید کردند. در هر دو سیستم تربیتی، تفات معنی­داری در ارتباط با زمان جوانه­زنی، قطر شاخه گل و سطح برگ ویژه مشاهده نشد. افزایش سایه دهی به طور معنی داری وزن تر و خشک شاخه و قطر شاخه گل را کاهش داد؛ در حالی که باعث افزایش سطح ویژه برگ شد. با این وجود، سایه دهی تاثیر معنی داری بر طول شاخه و سطح برگ نشان نداد . براساس نتایج به دست آمده از این تحقیق، کاربرد روش تربیت کمانی می­تواند منجر به بهبود ویژگی­های کیفی رزهای بریدنی نسبت به سیستم تربیت سنتی، تحت شدت نور کم و یا تنش سایه گردد.
 

تاثیر نسبت های پتاسیم به کلسیم محلول غذایی بر برخی صفات فیزیولوژیکی و طول عمر گل بریده ارقام رز

این آزمایش به منظور بررسی اثر نسبت های مختلف پتاسیم به کلسیم محلول غذایی بر صفات فیزیولوژیکی، طول عمر گل رز بریده و تغییرات پس از برداشت رز انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل بر اساس طرح کاملا تصادفی با دو رقم رز (کاپیتول و مجیک رد)، پنچ نسبت پتاسیم به کلسیم محلول غذایی (4:4، 6:4، 6:3، 8:3 و 10:2) و در سه تکرار پیاده شد. افزایش نسبت پتاسیم به کلسیم محلول غذایی منجر به تجمع پتاسیم ولی کاهش کلسیم در برگ ها شد. علاوه براین، نسبت پتاسیم به کلسیم برگ ها تحت تاثیر نسبت پتاسیم به کلسیم محلول غذایی قرار گرفت و بالاترین میزان نسبت پتاسیم به کلسیم برای برگ های تغذیه شده با محلول غذایی با نسبت 10:2 ثبت شد و پایین ترین میزان نسبت پتاسیم به کلسیم برای برگ های تغذیه شده با محلول غذایی با نسبت های پتاسیم به کلسیم 4:4 و 6:4 به دست آمد. بیشترین شاخص کلروفیل برای رقم کاپیتول یادداشت شد و نسبت های مختلف پتاسیم به کلسیم محلول غذایی اثرات مختلف معنی داری بر فلورسانس کلروفیل داشتند. افزایش نسبت پتاسیم به کلسیم موجب کاهش طول عمر گل بریده هر دو رقم شد. بالاترین میزان نکروز گلبرگ ها در نسبت 10:2 اتفاق افتاد و رقم مجیک رد حساسیت بیشتر و بالاترین درصد نکروز را داشت. مناسبترین نسبت پتاسیم به کلسیم از لحاظ تعادل غذایی، کاهش اثرهای آنتاگونیستی پتاسیم و کلسیم، کیفیت پس از برداشت و طول عمر بیشتر گل های رز بریده در نسبت 6:4 اخذ شد.
 

برهم کنش اسانس گیاهان دارویی با کلرید کلسیم و نیترات نقره بر خصوصیات کیفی و عمر گل جایی گل بریده رز

افزایش کیفیت و طول عمر گل های بریده، یکی از مباحث مهم در فیزیولوژی پس از برداشت و صنعت گلکاری است. به طور کلی گل های رز بریده عمر پس از برداشت کوتاهی دارند و اعمال برخی تیمارها می تواند طول عمر گل رز بریده را افزایش دهد. به منظور بررسی اثر برخی از اسانس ها بر کیفیت و دوام گل رز بریده رز آزمایشی به صورت فاکتوریل با طرح پایه به طور کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. گل های بریده رز ابتدا با نیترات نقره (mg/l2) و کلرید کلسیم (1%) به مدت 24 ساعت تیمار کوتاه مدت شده و بعد در محلول های حاوی 2 میلی گرم در لیتر اسانس آویشن (Thymus vulgaris)، مرزه (Saturia hortensis)، زنیان (Carum copticum) و آب مقطر (شاهد) + ساکاروز 2% در دمای3 ± 25 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 5 ± 65% به مدت 9 روز قرار گرفتند. عامل های مختلف شامل وزن گل، قطر گل رز، قطر ساقه، پژمردگی گل رز و برگ، جذب محلول نگهدارنده و عمر گل جایی هر 3 روز یک بار طی دوره نگهداری اندازه گیری گردید. نتایج حاصل بیانگر آن بود که استفاده همزمان آویشن و نیترات نقره با افزایش جذب محلول نگهدارنده سبب بهبود قطر و وزن گل رز می شود و همچنین پژمردگی گل ها و برگ را کاهش می دهد. بنابراین عمر گل رز جایی به طور معنی داری در این تیمار در مقایسه با شاهد افزایش می یابد. در مقابل، پیش تیمار کلرید کلسیم و متعاقب آن نگهداری در اسانس های گیاهی با صدمه به ساقه گل ویژگی های مربوط به کیفیت گل بریده رز و عمر گل جایی آن را کاهش داد.

اثر کشندگی سه کنه کش بر کنه دولکه ای (Koch. Tetranychus urticae) روی سه رقم رز

گل رز یکی از اولویت­ های مهم در تولید گل و گیاهان زینتی است. کنه دو لکه­ ای (Tetranychus urticae) یکی از مهمترین آفات رز در گلخانه ­های استان مرکزی است که باعث کاهش کیفی و کمی محصول می­ گردد. برای مبارزه با این آفت در سال­ های اخیر عمدتا از سموم شیمیایی استفاده می ­شود. در این تحقیق اثر کنترلی سموم باروک، آبامکتین  و فنازاکویین و سه رقم گل رز Utopia ،White Naomi و Dolcevita روی این آفت بررسی شد. 1، 3، 5، 7 و 14 روز بعد از اعمال تیمارها تعداد کنه ­ها در 1 سانتی­ متر مربع سطح زیرین برگ شمارش شد و محاسبه گردید. نتایج نشان داد بین سموم مختلف در تاریخ­ های مختلف نمونه­ برداری اختلاف معنی­ داری وجود دارد. در این آزمایش درصد تلفات پوره در سه روز بعد از سم­ پاشی اول سم باروک روی رقم Dolcevita بیشترین و سم آبامکتین روی رقم Utopia کمترین اثر، و در پنج روز بعد از سم­ پاشی دوم سم آبامکتین روی رقم White Naomi بیشترین تاثیر و سم فنازاکویین روی رقم Dolcevita کمترین اثر را دارا بودند.

بررسی مقاومت 3 رقم گل رز نسبت به کنه دولکه ای

کنه دولکه ­ای با نام علمی Tetranychus urticae Koch. (Acari: Tetranychidae) از گونه­ های پلی ­فاژ در بسیاری از نقاط دنیا بوده و به ­عنوان یک آفت جدی روی اغلب گیاهان زینتی ازجمله گل رز مطرح است. در این تحقیق جمعیت کنه دولکه ­ای روی سه رقم گل رز شامل Dolce vita، Red naomi و White naomi در گلخانه و در شرایط دمایی 3±20 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 70 درصد، دوره نوری 10 ساعت روشنایی و 14 ساعت تاریکی مورد بررسی قرار گرفت. یک کادر مربع شکل به ابعاد یک سانتی­متر به­ عنوان واحد نمونه­ برداری تعیین شد و مراحل مختلف زندگی کنه شامل تخم، لارو، پوره و کنه بالغ در داخل این کادر شمارش گردید. تجزیه واریانس داده ­ها نشان داد که تعداد تخم، لارو، پوره و کنه بالغ بین ارقام مورد مطالعه به­ طور معنی­ داری متفاوت بود. میانگین تراکم جمعیت کنه دولکه ­ای روی ارقام Dolce vita، Red naomi و White Naomi به­ ترتیب 49/3، 7/7 و 97/8 عدد در سانتی­متر مربع از برگ به ­دست آمد. رقم White Naomi به ­عنوان رقم حساس و رقم Dolce vita به­ عنوان رقم مقاوم شناخته شدند.